Γράφει ο Γιάννης Δαγκόγλου

Η λάσπη δεν είναι επιχείρημα. Το κουτσομπολιό δεν είναι απόδειξη. Και η προσωπική εμπάθεια δεν είναι ηθικό ανάστημα.

Υπάρχει μια θλιβερή πλευρά στον χώρο του στίβου που δεν καταγράφεται σε αποτελέσματα και μετάλλια: η συστηματική απαξίωση συναδέλφων από ανθρώπους που, αντί να ασχολούνται με το έργο τους, επιλέγουν να υπονομεύουν το έργο των άλλων.

Φήμες, υπαινιγμοί, διαστρεβλωμένα περιστατικά και κατηγορίες για το ήθος, τον χαρακτήρα και τη συμπεριφορά προπονητών απέναντι σε νυν ή πρώην αθλητές τους. Συχνά, χωρίς αποδείξεις, χωρίς πλήρη γνώση των γεγονότων και χωρίς την παραμικρή διάθεση να ακουστεί και η άλλη πλευρά.

Το γνωστό «έμαθα», «μου είπαν» και «πρόσεχε, αλλά δεν μπορώ να σου πω περισσότερα» γίνεται το όχημα για τη δημιουργία εντυπώσεων. Έτσι, ένας άνθρωπος μπορεί να καταδικαστεί επαγγελματικά και κοινωνικά μέσα από ψιθύρους, χωρίς να έχει προηγηθεί καμία ουσιαστική διερεύνηση.

Όποιος διαδίδει μια σοβαρή κατηγορία οφείλει να μπορεί να την τεκμηριώσει και να αναλάβει την ευθύνη των λόγων του. Διαφορετικά, δεν υπερασπίζεται την αλήθεια· τροφοδοτεί τη σπίλωση.

 

Η ΚΡΙΤΙΚΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ

Κανένας προπονητής δεν είναι υπεράνω κριτικής. Οι επιτυχίες δεν προσφέρουν ασυλία και τα λάθη δεν πρέπει να αποσιωπώνται. Άλλο, όμως, η τεκμηριωμένη κριτική και άλλο η αυθαίρετη καταδίκη της προσωπικότητας ενός ανθρώπου.

Η διαφωνία δεν αποδεικνύει ανηθικότητα. Η αλλαγή προπονητή δεν αποδεικνύει κακό χαρακτήρα. Και η προσωπική αντιπάθεια δεν αποτελεί τεκμήριο ενοχής.

Οι αθλητές έχουν δικαίωμα να αλλάζουν προπονητή και να χαράζουν τη δική τους πορεία. Οι προπονητές έχουν δικαίωμα να διαφωνούν και να απογοητεύονται. Κανείς, όμως, δεν δικαιούται να μετατρέπει αυτές τις καταστάσεις σε προσωπικό πόλεμο ή να χρησιμοποιεί τις σχέσεις προπονητή–αθλητή ως όπλο εναντίον ενός συναδέλφου.

Αν υπάρχουν σοβαρά περιστατικά, υπάρχουν διαδικασίες και αρμόδια όργανα. Η λύση δεν είναι οι ψίθυροι, οι υπαινιγμοί και τα άτυπα δικαστήρια του παρασκηνίου.

ΤΟ ΕΡΓΟ ΔΕΝ ΔΙΑΓΡΑΦΕΤΑΙ ΜΕ ΕΝΑ ΚΟΥΤΣΟΜΠΟΛΙΟ

Στον στίβο υπάρχουν προπονητές που έχουν αφιερώσει χρόνια στη δημιουργία αθλητών, στην ανάπτυξη ταλέντων και στην επίτευξη σημαντικών αποτελεσμάτων. Έχουν προσφέρει γνώσεις, χρόνο και προσωπικές θυσίες, συχνά μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας.

Το έργο τους μπορεί να αξιολογηθεί, οι επιλογές τους να αμφισβητηθούν και τα λάθη τους να επισημανθούν. Δεν μπορεί, όμως, να μηδενίζεται από προσωπικές αντιζηλίες και ανεπιβεβαίωτες ιστορίες.

Κανένα μετάλλιο δεν καθιστά κάποιον αλάνθαστο. Αλλά ούτε η προσωπική εχθρότητα δίνει σε κανέναν το δικαίωμα να διαγράφει την προσφορά ενός συναδέλφου.

Υπάρχει κάτι βαθιά αντιφατικό στο να μιλάς διαρκώς για το ήθος των άλλων, ενώ ο ίδιος επιλέγεις να τους κρίνεις ερήμην τους, χωρίς στοιχεία και χωρίς να αναλαμβάνεις την ευθύνη των λόγων σου.

Οι προπονητές διδάσκουν στους αθλητές σεβασμό, αυτοπειθαρχία και ευγενή άμιλλα. Με ποια λογική, λοιπόν, απαιτούν από τους αθλητές να σέβονται τους αντιπάλους τους, όταν οι ίδιοι δεν σέβονται τους συναδέλφους τους;

Η συναδελφικότητα δεν σημαίνει συγκάλυψη ούτε σιωπή μπροστά σε πραγματικά προβλήματα. Σημαίνει δικαιοσύνη, υπευθυνότητα και διάθεση να αντιμετωπίζονται τα γεγονότα με στοιχεία και όχι με προσωπικές σκοπιμότητες.

 

Η ΤΕΛΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΗ ΛΑΣΠΗ

Σε όσους θεωρούν ότι μπορούν να ενισχύσουν τη δική τους εικόνα μειώνοντας την εικόνα των άλλων, υπάρχει μια απλή υπενθύμιση:

Δεν γίνεσαι καλύτερος προπονητής επειδή προσπαθείς να εμφανίσεις τον συνάδελφό σου ως χειρότερο. Δεν αποκτάς κύρος διαδίδοντας υποψίες ούτε ηθική υπεροχή κατασκευάζοντας ενόχους.

Η πραγματική αξία αποδεικνύεται με τη δουλειά, τη συνέπεια και τη στάση ζωής — όχι με τη λάσπη που πετάς στους άλλους.

Πριν μιλήσεις για το ήθος ενός συναδέλφου, βεβαιώσου ότι τα λόγια σου αντέχουν στο φως της αλήθειας, της απόδειξης και της προσωπικής ευθύνης.

Η λάσπη μπορεί να λερώσει προσωρινά έναν άνθρωπο. Δεν μπορεί να μετατρέψει την εμπάθεια σε αλήθεια ούτε το κουτσομπολιό σε τεκμήριο.

Ο στίβος χρειάζεται προπονητές που χτίζουν αθλητές, όχι ανθρώπους που γκρεμίζουν συναδέλφους. Γιατί η επαγγελματική αξιοπρέπεια δεν φαίνεται μόνο στον τρόπο που οδηγείς έναν αθλητή στην επιτυχία, αλλά και στον τρόπο που στέκεσαι απέναντι σε εκείνους με τους οποίους μοιράζεσαι τον ίδιο στίβο.