Τα φαβορί μεταξύ των Ελλήνων: Καραϊσκος – Σταμούλης Γ. στο 2:18’30’’, κι αδιάβαστο βιβλίο ο «εισβολέας» Κλέμεντς. Πρώτες Ελληνίδες η Ματίνα Νούλα (~2:38’25) κι (αν αγωνιστεί) η Αθανασία Κοκορού στα 2:41’30’’.

Το παρόν αφιερώνεται στον οικουμενικό κι ευγενή κύριο Μάρκο Καλούδη ως ελάχιστο ευχαριστώ για την μεγάλη του προσφορά του στον κλασσικό αθλητισμό της χώρας μας. Με τεσσαρακονταετή εμπειρία, ευφυΐα και φυσική ευγένεια έχει εμπράκτως αποδείξει ότι μπορεί να διαχειριστεί τις πλέον δύσκολες καταστάσεις από το αξίωμά του, κι ο ελληνικός αθλητισμός του οφείλει πολλά. Κύριε Μάρκο, έχετε το σεβασμό και την αγάπη μου! Θα ήθελα να απευθύνω κι έναν χαιρετισμό στη μεγάλη κυρία Σοφία Σακοράφα, τη νυν Πρόεδρο του ΣΕΓΑΣ, που με πολλή κι αθόρυβη δουλειά έχει βάλει τον πήχη ακόμη ψηλότερα. Καλή επιτυχία στη διοργάνωση!

Φίλοι μου καλοί, για τη δρομική κοινότητα Νοέμβριος σημαίνει Κλασσικός Μαραθώνιος. Ανεξάρτητα από το αθλητικό επίπεδο που έχει κάποιος, ανεξάρτητα από το αν τρέχει δρόμο ή βουνό, ανεξάρτητα από το αν κάνει ταχύτητα ή αντοχή, από το αν είναι καινούριος στις αποστάσεις, ή πολύπειρος και «μπαρουτοκαπνισμένος», από το αν τελικά θα συμμετάσχει ο ίδιος ή απλώς θα παρακολουθήσει τους αγώνες του διημέρου – το γεγονός παραμένει. Τη δεύτερη Κυριακή του Νοεμβρίου, όλα τα βλέμματα κοιτάνε εκεί απ’ όπου ξεκίνησαν όλα – στο Μαραθώνα. Χιλιάδες δρομείς, απ’ όλα τα μέρη του κόσμου θα ακολουθήσουν τη μπλε γραμμή, θα αναμετρηθούν με τη διαδρομή και τον εαυτό τους και θα τερματίσουν (εύχομαι όλοι υγιείς) στη Μέκκα του κλασσικού αθλητισμού, το Καλλιμάρμαρο Παναθηναϊκό Στάδιο.

 

Όπως κάθε χρόνο εδώ και πολλά έτη, έτσι κι εφέτος θα υποκύψω στον πειρασμό να καταθέσω δημόσια κάποιες εκτιμήσεις μου για το τι πρόκειται να δούμε σε περίπου μια εβδομάδα από τώρα. Μαζί, θα απευθύνω κάποια σχόλια σε ορισμένους αθλητές μας τους οποίους είτε τυχαίνει να γνωρίζω προσωπικά, είτε παρακολουθώ και θαυμάζω τον αγώνα και την προσπάθειά τους. Οι παρατηρήσεις, τα σχόλια και οι προτροπές μου γίνονται πάντοτε καλοπροαίρετα, και αφήνω τους αποδέκτες αυτών αλλά και τους αναγνώστες του παρόντος να τα αξιοποιήσουν όπως εκείνοι κρίνουν.

ΑΝΔΡΕΣ

Καραϊσκος Παναγιώτης, ο αριστούχος. Μεταξύ των Ελλήνων φαντάζει (έστω και οριακά) ως το φαβορί για μια ακόμη νίκη. Ο νικητής του 2025 (με 2:20’10’’) επιβεβαιώνει στα 38 του έτη ότι αληθινό είναι αυτό που αντέχει στο χρόνο, κι έρχεται δυνατά για μια ακόμη μεγάλη εμφάνιση. Εκτιμώ ότι εφέτος έχει τη δυναμική για ένα 2:18’30’’ (συν/πλην 1’00’’) ανάλογα και με τις συνθήκες. Παναγιώτη, θεωρώ ότι έχεις ακόμη πράγματα μέσα σου μέχρι το peak της καριέρας σου, κι ανυπομονώ να δω την κούρσα σου κι εφέτος. Βγήκες από το σκοτάδι στο φως, έδειξες και δείχνεις το δρόμο σε πολλά νέα παιδιά, ενώ με το ήθος και τη γενικότερη στάση σου αποτελείς υπόδειγμα. Και τελικά, ενώ οι επιδόσεις αναδεικνύουν πρωταθλητές, το αποτύπωμα το βαθύ και το ουσιαστικό το αφήνει η συμπεριφορά κι ο χαρακτήρας – κι εσύ έχεις αφήσει ήδη βαθύ το αποτύπωμά σου στο χώρο. Να θυμάσαι ότι ο νικητής έχει τους πιο πολλούς φίλους, αλλά ο νικημένος τους πιο καλούς. Κι ενώ θα έχεις πολύ μεγάλη πίεση από τον Γιώργο Σταμούλη (πολύ ανεβασμένος, και κατά δέκα χρόνια νεότερος…) θεωρώ ότι θα βγάλεις μεγάλη επίδοση εξαιτίας αυτού του συναγωνισμού. Κι αν ο Κλέμεντς οδηγήσει αρχικά την κούρσα άφησέ τον – είναι ακόμη ανυπόμονος. Καλό αγώνα! Να σε χαίρονται οι άξιοι γονείς σου κκ Αναστάσης και Γιωργία!

Σταμούλης Γιώργος, ο νοήμων. Το ανερχόμενο αστέρι είναι σίγουρα εκ των μεγάλων φαβορί. Το μόνο που τον κρατάει λίγο πίσω αυτή τη στιγμή, είναι το ότι κάποιες φορές εμφανίζεται σχετικά άπειρος. Γιώργο, λένε να μένεις ατάραχος σε ό,τι σου φέρνει η τύχη, αλλά να είσαι και δίκαιος και να αναγνωρίζεις ό,τι εσύ ο ίδιος προκαλείς (βλέπε Ροτερνταμ, 12/04/2026). Μη φεύγεις γρήγορα. Είναι ρίσκο να οδηγείς την κούρσα – για αρχή, πρέπει να την ελέγχεις. Είναι εύκολο να μας παρασύρει ο ενθουσιασμός – έχει συμβεί σε όλους, ειδικά στον ΑΜΑ. Όμως τα μονοπάτια του Μαραθωνίου είναι δύσβατα, κι απαιτούν σεβασμό, αλλιώς πληγώνουν. Έχεις πλέον την εμπειρία, αξιοποίησέ την και θα δεις ότι αν θες να διοικήσεις στον ΑΜΑ, πρέπει πρώτα να μάθεις να διοικείσαι. Καλό αγώνα Γιώργο, είναι όλο το μέλλον μπροστά σου!

Σταμούλης Κώστας, Σταμούλης Νίκος, τα πουλέν του Αγρινίου. Οι αθλητές του κου Μπάμπη Ποσονίδη είναι έτοιμοι για νέες κατακτήσεις. Ήσυχοι κι αθόρυβοι αθλητές, αποδεικνύουν συνεχώς ότι μια μεγάλη καρδιά γεμίζει με ελάχιστα. Έχουν καταθέσει πολλαπλώς τα διαπιστευτήριά τους, έρχονται από μεγάλες διακρίσεις σε πανελλήνιο επίπεδο και εκτιμώ ότι μια θέση στο βάθρο τους περιμένει (2:20’30’’, συν/πλην 1’00’’). Κώστα, Νίκο, μην πείτε ποτέ «βρήκα την αλήθεια», αλλά «βρήκα μια αλήθεια». Η πρόοδος δεν έχει όρια, κι η μάθηση είναι μια διαρκής και δια βίου διαδικασία. Ο πρωταθλητισμός είναι μια συνεχής εκστρατεία, κι ένα πεδίο μάχης όπου καλείστε να παλέψετε ψυχή τε και σώματι. Απαιτείται πειθαρχία και καθαρό μυαλό, αφοσίωση, ψυχικό σθένος και ποτάμια ιδρώτα. Πιστέψτε με, αποζημιώνει, κι αν ακούγεται σκληρό, είναι ο μόνος τρόπος – ο εξαιρετικός προπονητής σας που έχει εμπειρία από τον μεγάλο Ιγκλόι θα σας το επιβεβαιώσει. Είστε οι συνεχιστές της παρακαταθήκης του αείμνηστου Μιχάλη Κούση, και σας εύχομαι τα καλύτερα μέσα από την καρδιά μου. Καλό αγώνα!

Πιτσόλης Χαράλαμπος, το κομπιούτερ. Σταθερή αξία ο Μπάμπης, από τους ανθρώπους που αποδεικνύουν εμπράκτως ότι τα βαθιά ποτάμια δεν βουϊζουν. Από τους πιο αγαπητούς αθλητές στη δρομική κοινότητα, μεταφέρει μια λάμψη με τη συμπεριφορά και το ήθος του. Έχει υπομονή και γνώθι σ αυτόν, αρετές σπουδαίες στον αθλητισμό και τη ζωή, κι αυτό του επιτρέπει να παίρνει κάθε φορά το μέγιστο δυνατόν. Αυτό είναι που θα του πεί ότι εφέτος καλύτερα να ξεχάσει την πρώτη θέση, και να διεκδικήσει κάτι άλλο… Στον αθλητισμό Μπάμπη τα ντόρτια έρχονται πιο συχνά από τις εξάρες. Άλλωστε, έχεις ήδη το πιο βαρύτιμο μετάλλιο από τις 03/07/26 – την κορούλα σου που θα κάνει εφέτος το ντεμπούτο της στο Καλλιμάρμαρο, μαζί με τον αδερφούλη της Παναγιώτη, να σε περιμένουν μαζί στον τερματισμό. Υπάρχει καλύτερο έπαθλο;! Το 2:20΄30’’ (συν/πλην 1’00’’) είναι εφικτό – τι λες; Τις ευχές μου!

Κλέμεντς Αμαντέους Νικόλαος, ο εισβολέας και τρομοκράτης. Το μεγάλο ερωτηματικό για το γράφοντα, και το αδιάβαστο βιβλίο. Γιατί ενώ οι αθλητικές του αρετές είναι αναμφισβήτητες κι οι μέχρι τώρα επιδόσεις του δημιουργούν υψηλές προσδοκίες, οι δηλώσεις κι η συμπεριφορά του τελικά τον (αυτό)υπονομεύουν. Κατά δήλωσή του, κυνηγάει το ρεκόρ διαδρομής (2:16’49’’, Κώστας Γκελαούζος). Βαριά δήλωση από μόνη της. Ναι, τα ρεκόρ είναι για να σπάνε, νομίζω όμως ότι οι πιθανότητες είναι εναντίον του, τουλάχιστον για εφέτος. Αν μπορεί να ρίξει το δικό του 2:35’58’’ τόσο πολύ και σε τόσο σύντομο διάστημα, σε αυτή τη διαδρομή, τότε θα μιλάμε για μια μοναδική περίπτωση. Το αν θα διαψευστώ, μένει να φανεί σε λίγες εβδομάδες. Μέχρι τότε, εκτιμώ ότι ένα 2:18’30’’ (συν/πλην 1’00’’) είναι πιο «λογικό». Νικόλα, θα μου επιτρέψεις να σου απευθύνω κάποια σχόλια εντελώς καλοπροαίρετα – από εσένα εξαρτάται αν θα τα αξιοποιήσεις ή αν θα τα πετάξεις. Η έπαρση είναι πάντα κακός σύμβουλος, κι είθισται να προηγείται της πτώσης. Όποιος πηγαίνει από φωτιά σε φωτιά στο τέλος πεθαίνει από το κρύο, και όσο κι αν μιλάμε με τα λόγια, αυτό τελικά που «γράφει» είναι οι πράξεις μας. Η επιθυμία δεν ταυτίζεται απαραίτητα με το αποτέλεσμα, το όνειρο δεν προϋποθέτει την πραγμάτωσή του, και οι δυνατότητες δεν προκαταβάλλουν την υλοποίηση. Μακριά από μας η ψεύτικη ταπεινοφροσύνη – και ναι, ο αθλητής «πρέπει» να έχει και λίγο υγιή εγωισμό. Όταν όμως αυτό ξεφεύγει, είναι καύσιμο αυτοκαταστροφής. Καταλαβαίνεις (όπως κι οι αναγνώστες του παρόντος) τι θέλω να πω; Εστίασε στο αμιγώς αθλητικό κομμάτι (όπου και βρίσκεσαι σε εξαιρετικό επίπεδο), δώσε τον απαραίτητο χρόνο στον εαυτό σου αντί να δημιουργείς προσδοκίες που τελικά εσένα τον ίδιο βαραίνουν, συνέχισε να δουλεύεις σκληρά κι άσε κατά μέρος βαριές κι αιχμηρές δηλώσεις. Ο χρόνος θα δείξει τη συνέχεια, και εμείς οι ίδιοι φτιάχνουμε την (όποια) υστεροφημία μας. Καλό αγώνα Νικόλα τρομοκράτη. Αν κατέβεις στο 2:18’30’’ σε περιμένει το πριμ του γαλάκτομπούρεκου – αν δε κάνεις το ρεκόρ διαδρομής, χρωστάω ολόκληρη τούρτα. Στο εύχομαι!

 

Τσάκαλος Δημήτρης, το τσακάλι… δεν κωλώνει, κι ό,τι τον πληγώνει, αυτό τον δυναμώνει! Καλός πολίτης Δημήτρη. Καλή αρχή στη νέα σου αρχή, καλή σταδιοδρομία, με γνώση, ωριμότητα κι υπομονή. Εφέτος δεν είσαι έτοιμος για βάθρο (άλλες προτεραιότητες…). Κάνε μια ευχάριστη κούρσα (που μπορεί να φέρει και ατομικό ρεκόρ), να χαρείς τη συμμετοχή σου, και του χρόνου, πιο δυνατός και καλύτερα προετοιμασμένος μπορείς να διεκδικήσεις το βάθρο. Εφέτος μη ρισκάρεις – θα ναι σαν να ακροβατείς σε ένα σκοινί που είναι έτοιμο να σπάσει! Θα γυρίσει το 2027 ο τροχός… κάτι θα ξέρει κι ο φτωχός! Γλέντησε τα νιάτα και την απόλυσή σου, τα ωραία είναι μπροστά σου. Το 2:23’20’’ (συν/πλην 1΄00΄΄) σε περιμένει – αν όμως θες να φας και γαλακτομπούρεκο, ο στόχος είναι το 2:22’59’’. Καλός πολίτης!

Μενής Γεώργιος, ο τολμηρός. Ο Γιώργος προέρχεται από τραυματισμό. Δεν έχει τρέξει κάποιον αγώνα από τον οποίο να μπορούν να γίνουν εκτιμήσεις για την κατάστασή του – κι όμως αν αγωνιστεί είναι ένας πολύ υπολογίσιμος διεκδικητής (με 2:21’40’’ στον ΑΜΑ και 2:19’50’’ στη Βιέννη). Καλό αγώνα Γιώργο με το ωραίο μουστάκι! Μην το κόψεις!

Λινάρδος Δημήτρης, ο μεθοδικός – Νικολακέας Νικόδημος, ο Ράμπο από τη Μάνη. Πολύ καλοί φίλοι κι ισοδύναμοι αθλητές, θεωρώ ότι θα πάνε μαζί ένα μεγάλο κομμάτι του αγώνα, βοηθώντας ο ένας τον άλλον, και στο τέλος θα υπερισχύσει όποιος βρίσκεται σε καλύτερη μέρα. Δημήτρη, Νικόδημε, τα μεγάλα έργα είναι αποτέλεσμα επιμονής κι όχι (μόνο) δύναμης. Το μεγαλείο του αθλητή δεν βρίσκεται στις δεξιότητές του αλλά στο πώς τις αξιοποιεί κάθε φορά – κι όταν ο αγώνας υψώνει μπροστά μας εμπόδια και δυσκολίες το μυαλό μας κι ευφυΐα μας θα δείξει το δρόμο για να τις περάσουμε ανώδυνα. Στο τρένο του Αυθεντικού, εσείς είστε που οδηγείτε – δείξτε λοιπόν σωφροσύνη κι υπομονή για να μην εκτροχιαστείτε στη γέφυρα του Σταυρού, έχετε αρμονία στην κούρσα σας και θα δείτε ότι θα απολαύσετε τον αγώνα. Απολαμβάνω κάθε φορά τις συζητήσεις μας στο τηλέφωνο, ανυπομονώ να μου πείτε το «μετά» του αγώνα. Καλή επιτυχία εύχομαι – κι αν κατέβετε το 2:24’59’’ σας περιμένει γαλακτομπούρεκο!

Οδατζίδης Παναγιώτης, ο αέρινος. Νέος κι ανερχόμενος, θα τρέξει για πρώτη φορά την Κλασσική. Παναγιώτη, ζηλεύω πάντα όποιον τρέχει πρώτη φορά αυτόν τον ιστορικό αγώνα – να απολαύσεις κάθε μέτρο του! Πρόσεξε όμως – θέλει σεβασμό, και τιμωρεί όποιον παρασυρθεί. Ολυμπιονίκες και πρωταθλητές το χουν βιώσει με άσχημο τρόπο, πρόσεξέ το λοιπόν. Και μη σε ξεγελάει το (εξαιρετικό) 1:09’49’’ στο Αρκαλοχώρι, γιατί άλλο ο ημιμαραθώνιος κι άλλο τα 42,192. Τρέχουμε επομένως πρώτα με σανδάλια για να μάθουμε τη διαδρομή, έως ότου η εμπειρία μας προμηθεύσει με παπούτσια. Απόλαυσέ το, ζήσε το, και του χρόνου επανέρχεσαι περισσότερο έτοιμος. Δεν παζαρεύεις την τιμή του ψαριού όσο είσαι στη θάλασσα, κι η πείρα κατακτάται, δεν μεταδίδεται… Το 2:27’30΄΄ (συν/πλην 1’00’’) σε περιμένει. Τις ευχές μου και την αγάπη μου και στον προπονητή σου κο Κουμπούρα (5^η καλύτερη επίδοση στα 10 χλμ, 28’31’’). [Μια παρένθεση εδώ θα μου επιτρέψει ο αναγνώστης – δεν φαντάζονται οι νεότεροι τι σπουδαίες μάχες έδιναν οι Σπύρος Ανδριόπουλος (28’07’’), Μανώλης Χάτζος (28’18’’), Μάριος Κασιανίδης (28’27’’), Μιχάλης Κούσης (28’44’’) και Χρήστος Παπαχρήστος (28’54’’). Αδρεναλίνη στα ύψη, αγωνιστικός χαμός, ποτάμια ιδρώτα, αμφίρροπο αποτέλεσμα. Η καλύτερη φουρνιά όλων των εποχών, όλοι τους αθλητές του μεγάλου Ινγκλόι, κι όλα αυτά πριν από 40 έτη…].

Πουρίκας Μανώλης, ο αετός, και Τσουμάκας Αλέξανδρος, ο πεισματάρης. Οι αθλητές του μεθοδικού κου Δαβιώτη είναι νέοι και πολλά υποσχόμενοι. Θεωρώ ότι θα πάνε μαζί έως ένα σημείο, όμως ο Μανώλης είναι σε ελαφρώς καλύτερη κατάσταση (αν και θα αγωνιστεί για πρώτη φορά). Φίλοι μου, δεν θα κουραστώ να το λέω – οι μεγάλες αποστάσεις γενικώς κι ο Αυθεντικός (ειδικώς) θέλουν υπομονή και σεβασμό. Συνδυάστε την (υγιή) φιλοδοξία με τη σκληρή δουλειά, δείξτε σύνεση, απολαύστε το ταξίδι και θα ρθουν τα ωραία. Καλό αγώνα!

Μίνος Γιώργος, ο Ζορμπάς. Άνετος κι ωραίος! Είτε κερδίζει είτε χάνει, ο Γιώργος κάνει το κέφι του και το απολαμβάνει! Ολοκληρωμένος αθλητής, με πληθώρα διακρίσεων κι επιτυχιών, συμμετέχει πλέον πλήρης εμπειριών και γι αυτό το χαίρεται. Γιώργο, μου χες τάξει κάποτε ότι θα ανέβεις στην 7^η θέση του ΑΜΑ. Θα το δούμε, ή ήταν μούσι η υπόσχεση;! Εφέτος πάντως δεν σου «βγάζω» επίδοση, έχεις το ελευθέρας να κάνεις ό,τι θες! Καλό αγώνα εραστή του ωραίου!

Γκελαούζος Κώστας, ο κομάντο. Πέρασαν κιόλας 4 χρόνια… Αισθητή η απουσία του Κώστα, έλειψε πολύ – κι εκτιμώ, όχι μόνο στο γράφοντα. Πλέον, επιστρέφει πιο έμπειρος και πιο σοφός εκεί όπου ανδρώθηκε κι εκεί όπου ανήκει. Κώστα, λένε ότι με το παρελθόν δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα, ενώ με το μέλλον μπορούμε να κάνουμε τα πάντα. Αναγνωρίζουμε τα λάθη μας, αναλαμβάνουμε τις ευθύνες που μας αναλογούν, αλλά από την άλλη δεν χρειάζεται να αυτομαστιγωνόμαστε και προχωράμε. Γίνε σαν το ακρωτήρι Κώστα, που το χτυπάνε τα κύματα αλλά εκείνο στέκει όρθιο. Κάποια στιγμή, ησυχάζουν και τα κύματα. Κρίνοντας δε από τη φωτογραφία που είδα στον προσωπικό σου λογαριασμό στο Instagram (13-10) όπου τρέχεις στο στάδιο, φαίνεται ότι βρίσκεσαι σε εξαιρετική αθλητική κατάσταση. Χαίρομαι πολύ! Κι αν τρέξεις τελικά στη Βαλένθια (06/12), χωρίς να γνωρίζω την αθλητική σου προετοιμασία, εκτιμώ ότι έχεις ένα 2:21’300’’ (συν/πλην 1’00’’). Καλωσόρισες ξανά Κώστα! [για το τέλος: Μη μισείς εκείνους που σε μισούν. Η καλοσύνη είναι η μόνη σωστή αντίδραση, κι αν θες να αγαπηθείς, αγάπα!].

 

ΓΥΝΑΙΚΕΣ

Νούλα Ματίνα, η Ράμπο από το Καρπενήσι. Εφέτος, η Ματίνα φαντάζει το μεγάλο φαβορί, κι εκτιμώ ότι, καιρού επιτρέποντος, «έχει» μια επίδοση του 2:38’25’’ (συν/πλην 1’00’’). Ματίνα, όποιος έχει δει να χάνονται όλα μες από τα χέρια του (βλέπε Πράγα, 03/05/2026) συνήθως ξέρει και πώς να τα πάρει πίσω (βλέπε Μπέρμιγχαμ λίγο αργότερα – ήσουν πραγματικά άριστη). Πλέον, καλείσαι να πάρεις μια πολύ δύσκολη απόφαση – στον προσεχή ΑΜΑ θα παίξεις για να μην χάσεις την πρώτη θέση, ή θα παίξεις για να πάρεις το ρεκόρ διαδρομής; Τα μεγάλα βρίσκονται στη θύελλα, ενώ με τα ΜΗ και τα ΔΕΝ, τα όνειρα μένουν στο μηδέν… Τι λες; Είμαι σίγουρος ότι η βασίλισσα του Κλασσικού, η μεγάλη Μαρία Πολύζου θα σε περιμένει στον τερματισμό, κι ένα «βαρύ» ρεκόρ είναι έτοιμο να αλλάξει χέρια. Όλη μου την αγάπη!

Κοκόρου Αθανασία, η αεροδυναμική. Η αθλήτρια του αξιοσέβαστου κου Αντώνη Στόικου είναι σε συνεχή ανοδική πορεία, και έχει να δώσει ακόμη πολλά στο μέλλον. Παρά το νεαρό της ηλικίας της (γεν. 2002) διακρίνεται από μια ωριμότητα και μια αναλυτική σκέψη που θα τη βοηθήσει πολύ στη συνέχεια. Με οδηγό το γνώθι σαυτόν, δουλεύει πολύ, αξιοποιεί κάθε φορά στο μέγιστο τις δυνατότητές της κι αν αγωνιστεί στον ΑΜΑ θεωρώ ότι το 2:41’30’’ (συν/πλην 1’00’’) την περιμένει. Έρχεται με φόρα, έχει όρεξη και σπαρτιάτικο πάθος, και θα κάνει μεγάλη κούρσα. Καλό αγώνα!

Βλαχάκη Γιώτα, το έμφυτο χαμόγελο. Το αστέρι του Υλισσού και του κου Ζώρζου είναι σταθερή αξία για τον ΑΜΑ! Με υπερδεκαετή πλέον εμπειρία, γνωρίζει πολύ καλά τις δυσκολίες της Κλασσικής διαδρομής και είμαι σίγουρος ότι θα πάρει κι εφέτος το μέγιστο που μπορεί. Γιώτα, οι ολιγαρκείς έχουν πάντοτε αρκετά! Αν κατέβεις το 2:48’30’’, σε περιμένει το πριμ! Τις ευχές μου.

Εκτός όμως από τις προαναφερθείσες, στην εκκίνηση θα δούμε και μια πλειάδα εξαιρετικών αθλητριών, όλες με το δικό τους ξεχωριστό αποτύπωμα στο χώρο. Ποιες να ξεχωρίσω, χωρίς να αδικήσω κάποια; Να αναφερθώ επιγραμματικά σε μερικές μόνο εξ αυτών – στις κυρίες Παναγιωτοπούλου Ισμήνη (ήσυχη κι αγνή), Κατσιμάντου Ξένια (η μαχήτρια, στον αθλητισμό και τη ζωή), Κανούτα Γεωργία (η πειθαρχημένη), Ρεμπούλη Ράνια (η έμπειρη), Ανδρικοπούλου Ζωή (η λαμπερή), Μαλάι Μαρία (το ελάφι), Ντενίζ Δημάκη (το τριαντάφυλλο χωρίς αγκάθια), Αμπατζόγλου Μιχαέλα (η δυνατή), Σκαλιστήρη Δανάη (η συναισθηματική), Λουκίδου Μαρία (η γαλήνια), Κοσμίδου Ηλέκτρα (η αξιέπαινη), Καπούλα Αμαλία (η ανερχόμενη νέα), Τόκα Σουλτάνα (το έμπειρο αστέρι), Γαβριηλόγλου Νατάσα (η αρχοντική μητέρα), Ασημακοπούλου Κατερίνα (η χρυσόκαρδη και φιλότιμη), Χαραλαμπάκη Αθην (η παραδειγματική νηπιαγωγός).

Ένα μικρό σχόλιο για όλες κι όλους: να αγωνίζεστε πάντα για τον εαυτό σας. Γίνετε εσείς οι ήρωες που θαυμάζετε, κυνηγήστε τα δικά σας όνειρα και μην αναλώνεστε στο να ικανοποιήσετε προσδοκίες τρίτων. Μην επιδιώκετε την τελειότητα γιατί αυτό μπορεί να γίνει φυλακή και βαρίδι, αλλά μη φοβάστε να δουλέψετε σκληρά για να ξεπεράσετε τα όρια που νομίζετε ότι έχετε. Κι αν στον αγώνα αισθανθείτε φόβο, μη δειλιάσετε – ανθρώπινο είναι, κοιτάξτε το φόβο κατάματα κι ο φόβος θα φύγει. Απολαύστε κάθε μέτρο της διαδρομής, όπως εύχομαι να απολαύσατε και όλα τα ατελείωτα χιλιόμετρα που προηγήθηκαν της εκκίνησης της προσεχούς Κυριακής. Γιατί ενώ ο πρωταθλητισμός έχει κάποτε ημερομηνία λήξης, ο αθλητισμός ΔΕΝ έχει. Να στε καλά!

Για το κλείσιμο, θα μου επιτρέψετε να μοιραστώ μαζί σας και κάτι πιο προσωπικό. Όσοι από τους αναγνώστες του παρόντος τυχαίνει να με γνωρίζουν, ξέρουν και την ελάχιστη σχέση που διατηρώ με τις σύγχρονες τεχνολογίες. Η εκρηκτική εξάπλωση του διαδικτύου, η έλευση των social media στην καθημερινότητά μας και η συνεχής (δυστυχώς) εξάρτηση από αυτά, άφησε τον γράφοντα «εκτός». Αναγνωρίζω απόλυτα τη σημασία της τεχνολογίας για τη ζωή μας, με προβληματίζει η κακή χρήση αυτής και τελικά δηλώνω πλήρη άγνοια προς τα νέα δεδομένα. Το αν αυτό είναι καλό ή κακό, και αν μπορεί (στην ηλικία μου) να αλλάξει μάλλον δεν είναι του παρόντος – το αναφέρω απλά ως γεγονός, για να κατανοήσει κι ο αναγνώστης του παρόντος το μέγεθος της έκπληξής μου όταν καλός φίλος ρώτησε πρόγραμμα ΑΙ για μια πρώτη εκτίμηση των άρθρων μου. Παραθέτω αυτούσιο τον «διάλογο» ανάμεσα στον φίλο Γιάννη και την εφαρμογή και αφήνω τον αναγνώστη να βγάλει τα δικά του συμπεράσματα.

Γιατί ο Στέφανος Αντωνάκης θεωρείται καλός αναλυτής και σχολιαστής στα άρθρα του και σε ποιους αρέσει

Ο Στέφανος Αντωνάκης ξεχωρίζει στον χώρο του αθλητικού σχολιασμού και της αρθρογραφίας (ιδιαίτερα στο δρομικό κίνημα και στον χώρο του Μαραθωνίου στην Ελλάδα) χάρη στην πολυετή εμπειρία του, το βαθύ του πάθος και τη μοναδική οπτική του.

Γιατί θεωρείται καλός αναλυτής και σχολιαστής;

 Βιωματική Γνώση και Εμπειρία: Ως ενεργός δρομέας με δεκάδες τερματισμούς σε Μαραθωνίους (και εκατοντάδες αγώνες από τη δεκαετία του '70), γνωρίζει εκ των έσω τις δυσκολίες, την ψυχολογία και τις απαιτήσεις του αθλήματος. Δεν αναλύει θεωρητικά, αλλά με τη σοφία του «ανθρώπου του δρόμου».  

 Βάθος και Στρατηγική Ανάλυση: Στα κείμενα και τα «exit poll» αγώνων που υπογράφει, δεν περιορίζεται στα στεγνά αποτελέσματα ή στα μετάλλια. Αναλύει τα περάσματα, τη στρατηγική ταχύτητας, τη διαχείριση των δυνάμεων και την τακτική που ακολούθησαν οι αθλητές (τόσο οι κορυφαίοι όσο και οι καθημερινοί δρομείς).  

 Ανθρωποκεντρική και Φιλοσοφική Προσέγγιση: Συνδέει τον αθλητισμό με αξίες όπως η υπομονή, η ταπεινότητα, η αυτογνωσία και η ψυχική γαλήνη. Τα άρθρα του λειτουργούν συχνά ως μαθήματα ζωής και όχι απλώς ως αγωνιστικά ρεπορτάζ.  

 Ενσυναίσθηση και Ισορροπία: Διακρίνεται για τον δίκαιο και ενθαρρυντικό λόγο του. Αγκαλιάζει με τα κείμενά του όλη την κοινότητα –από τους πρωταθλητές μέχρι τον τελευταίο δρομιστή που τερματίζει– προάγοντας το «ευ αγωνίζεσθαι» και τη συναδελφικότητα («αγαπάμε όλους τους συναθλητές μας όπως είναι»).  

Σε ποιους αρέσουν τα άρθρα του;

 Στους Δρομείς (Αρχάριους και Έμπειρους): Η κοινότητα του τρεξίματος τον διαβάζει ανελλιπώς, καθώς βρίσκει στις αναλύσεις του πρακτικές συμβουλές, αναγνώριση της προσπάθειάς τους και ουσιαστική κατανόηση του τι σημαίνει να μοχθείς στην άσφαλτο ή στο βουνό.  

 Σε όσους εκτιμούν τον ποιοτικό, ρομαντικό αθλητισμό: Αναγνώστες που έχουν κουραστεί από την εμπορευματοποίηση ή την ξηρή στατιστική προσέγγιση του αθλητισμού αγαπούν τη γραφή του για τη γνησιότητα, το μεράκι και τον «ανθρώπινο» τόνο της.

 Σε ανθρώπους που αναζητούν έμπνευση: Ακόμη και όσοι δεν τρέχουν απαραίτητα μαραθωνίους, έλκονται από τον τρόπο με τον οποίο μεταφράζει τις αθλητικές εμπειρίες σε στάση ζωής, δίνοντας έμφαση στην επιμονή και την ψυχική ανθεκτικότητα.

ΥΓ: Κατά Γκάντι, τα εφτά θαύματα του κόσμου: Βλέπω, ακούω, αγγίζω, γεύομαι, αισθάνομαι, γελάω, αγαπώ!

Ηράκλειο, 30/10/2026

Με τιμή, Στέφανος Αντωνάκης