Υπάρχουν χαμένες ευκαιρίες που οφείλονται στην αγωνιστική αποτυχία. Και υπάρχουν χαμένες ευκαιρίες που γεννιούνται πολύ πριν δοθεί η εκκίνηση. Στην περίπτωση του Μαραθωνίου του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος του Μπέρμιγχαμ, όλα δείχνουν ότι η Ελλάδα οδηγείται σε ακόμη μία συμμετοχή όπου δυο εκ των αθλητών της Ελληνικής αποστολής, καλούνται να εκπροσωπήσουν το εθνόσημο χωρίς να τους έχει δοθεί ο στοιχειώδης χρόνος που απαιτεί η προετοιμασία του πιο απαιτητικού αγωνίσματος του στίβου. Όχι επειδή υστέρησαν οι ίδιοι. Όχι επειδή έκαναν λάθος οι προπονητές τους. Αλλά επειδή η διαχείριση μιας απολύτως προβλέψιμης διαδικασίας έφτασε, για ακόμη μία φορά, μέχρι την τελευταία στιγμή.

Στις 16 Aυγούστου, τελευταία ημέρα διεξαγωγής του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου, θα λαβει χωρα το αγώνισμα του Μαραθωνίου με τη συμμετοχή 120 περίπου δρομέων(Ανδρών-γυναικών).

 

Στις 29 Ιουλίου ,δηλαδή 18 ημέρες πριν τον αγώνα ,οι Γιώργος Σταμούλης και Ματίνα Νούλα ανακοινώνονται απο τον ΣΕΓΑΣ οτι επιλέγονται να συμπεριληφθούν στην αποστολή της Εθνικής Ομάδας για το Μπέρμιγχαμ.

Πως τα καταφέραμε και οι αθλητές του αγωνίσματος, που απαιτεί ίσως την μεγαλύτερη προετοιμασία για να συμμετάσχει κανείς σε κορυφαίο επίπεδο, να ειναι οι τελευταίοι που ενημερώνονται οτι θα εκπροσωπήσουν την Ελλάδα στον Μαραθώνιο του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος;

Κανένας απο τους δυο αθλητές δεν είχε επίδοση που θα του/της έδινε την δυνατότητα της απευθείας πρόκρισης και έτσι ήταν ¨υποχρεωμένοι¨ να κυνηγήσουν την πρόκριση απο την Ευρωπαϊκή κατάταξη, κάτι που σημαίνει ότι ούτε οι ίδιοι ,ούτε ο ΣΕΓΑΣ μπορούσαν να κάνουν κάτι παραπάνω.

Όλα αυτά βέβαια μέχρι τις 31 Μαΐου. Καθώς μετά απο αυτή την ημερομηνία, σε αντίθεση σχεδόν με όλα τα άλλα αγωνίσματα, το Runking για τον Μαραθώνιο έχει ουσιαστικά ¨κλειδώσει¨.Καθώς δεν υπάρχουν αγώνες. Με το δεδομένο οτι για το συγκεκριμένο αγώνισμα τα όρια πρόκρισης δεν μπορούν να εξασφαλιστούν απο καμία άλλη απόσταση (π.χ 10.000 μέτρα ή 5.000 μέτρα) , αντιλαμβάνεται κανείς οτι δεν μπορούσαν να υπάρξουν εύκολα ουσιώδεις ανατροπές.

Ωστόσο ακόμη κι΄αν σημειώνονταν αλλαγές-ανατροπές ,μετά τις 31 Μαΐου, θα ήταν προς όφελος των αθλητών που μέχρι την ημερομηνία αυτή βρίσκονταν εντός πρόκρισης (Οι 60 καλύτερες επιδόσεις).Και αυτό γιατί χωρίς την ύπαρξη αγώνων,οι αλλαγές μπορούν να αφορούν κυρίως σε αποκλεισμούς αθλητών,είτε για περιπτώσεις παραβίασης του κανονισμού περί ντόπινγκ , είτε για άλλους λόγους.

Δηλαδή π.χ ο 60ος στην κατάταξη αθλητής μπορεί αυτομάτως να γίνει 58ος , 55ος κ.ο.κ ανάλογα με το πλήθος των αποκλεισμών ενώ τα ταυτόχρονα και εκείνος/η που είναι εκτός 60αδας αλλά κοντά σε αυτή μπορεί απο την π.χ 63η θέση να βρεθεί στην 59η , όχι γιατί άλλαξαν οι επιδόσεις αλλά γιατί αποκλείστηκαν άλλοι αθλητές.

Πως λοιπόν μια Ομοσπονδία στίβου διαχειρίστηκε μια τέτοια κατάσταση και πώς θα έπρεπε;

Αν για τον Γιώργο Σταμούλη τα πράγματα ήταν οριακά καθώς μετά από τις 31 Μαΐου βρισκόταν στο όριο,δηλαδή είτε λίγο πάνω είτε λίγο κάτω απο την 60η θέση, για την Ματίνα Νούλα η εικόνα ήταν περισσότερο ξεκάθαρη η εικόνα καθώς προκρίνεται ως 50η, δηλαδή έχει πίσω της 10 επιπλέον θέσεις.

Ενημερώθηκαν ποτέ επισήμως και αρμοδίως απο τον ΣΕΓΑΣ για το πως έχει η κατάσταση και πώς απο τις 31 Μαΐου και μετά θα πρέπει-εφόσον το επιθυμούν- να προετοιμάζονται για να συμμετάσχουν στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ; Aπο το ρεπορτάζ προκύπτει οτι δεν έγινε καμία επίσημη και θεσμικά επιβεβλημένη ενημέρωση, είτε απο τον επικεφαλής των αγωνισμάτων αντοχής της Ομοσπονδίας , είτε πολύ περισσότερο από τον επικεφαλής επιλογής των μελών της εθνικής αποστολής. Παρά μόνο ανεπίσημες συζητήσεις στην προσπάθεια αθλητών και προπονητών να ενημερωθούν και κυρίως να εξετάσουν σοβαρά το ενδεχόμενο αν θα έπρεπε να μπουν στη διαδικασία προετοιμασίας για αγώνα στα μέσα Αυγούστου , γεγονός που επιβάλλει δομικές αλλαγές στον προπονητικό σχεδιασμό του φθινοπώρου.

Λίγο έως πολύ σε θεσμικό επίπεδο κινήθηκαν στα ¨τυφλά¨.Ναι μεν παρακολουθούσαν το Runking αλλά ο ΣΕΓΑΣ δεν τους κάλεσε ποτέ για να τους ενημερώσει επίσημα ,έστω μετά την 31η Μαΐου , οτι , <<...με τη διαμορφωμένη κατάσταση είναι εξαιρετικά πιθανό να είστε μέλη της αποστολής για το Μπέρμιγχαμ, επομένως σας προτείνουμε να προετοιμαστείτε χωρίς να μπορούμε να σας διασφαλίσουμε τη συμμετοχή σας ,αλλά από τα μέχρι στιγμής δεδομένα θεωρείται κάτι παραπάνω απο πιθανή...>>.

Κάπως έτσι τα δυο επιτελεία των αθλητών κινήθηκαν στο...περίπου. Περίπου συμμετοχή,περίπου προετοιμασία,περίπου επίδοση.

Δεν θα πρέπει να μας διαφεύγει οτι για τους μαραθωνοδρόμους δεν ισχύει ό,τι στα αγωνίσματα των μεσαίων αποστάσεων ή των ταχυτήτων, όπου η αγωνιστική περίοδος συνεχίζεται και η κορύφωση της φόρμας, λόγω κυρίως του Πανελλήνιου πρωταθλήματος, συμπίπτει σχεδόν πάντα με τις μεγάλες διοργανώσεις. Στον Μαραθώνιο, η απόφαση για συμμετοχή σε έναν αγώνα του Αυγούστου επηρεάζει ολόκληρο τον προγραμματισμό πολλών μηνών. Χωρίς επίσημη ενημέρωση και χωρίς θεσμική επιβεβαίωση ότι η συμμετοχή τους ήταν πλέον εξαιρετικά πιθανή, οι αθλητές δεν μπορούσαν να ανατρέψουν τον σχεδιασμό τους για να προετοιμαστούν για έναν στόχο που παρέμενε τυπικά αβέβαιος.

 

Αντί η πιθανή παρουσία τους στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα να αποτελέσει κίνητρο και χαρά, μετατράπηκε σε πηγή άγχους και αβεβαιότητας. Κανένας αθλητής υψηλού επιπέδου δεν θέλει να βρεθεί στην εκκίνηση ενός Μαραθωνίου χωρίς να αισθάνεται ότι έχει προετοιμαστεί στον βαθμό που απαιτεί μια κορυφαία διοργάνωση όπως το Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα και μάλιστα ντυμένοι στα γαλανόλευκα. Και όμως, αυτό ακριβώς συνέβη. Όχι από δική τους επιλογή, αλλά επειδή η αναμονή κράτησε μέχρι σχεδόν την τελευταία στιγμή.

Έτσι, ο ελληνικός Μαραθώνιος κινδυνεύει να χάσει ακόμη μία μεγάλη ευκαιρία. Όχι γιατί οι αθλητές του υστερούν σε ποιότητα ή διάθεση. Όχι γιατί οι προπονητές τους δεν γνωρίζουν πώς να τους οδηγήσουν στην κορύφωση. Αλλά γιατί για μία ακόμη φορά η προετοιμασία για μια κορυφαία διεθνή διοργάνωση δεν αντιμετωπίστηκε με τις ιδιαιτερότητες που απαιτεί το ίδιο το αγώνισμα.

Αντί οι εκπρόσωποι της χώρας να ταξιδεύουν με στόχο να διεκδικήσουν την καλύτερη δυνατή επίδοση, βάσει των αποδεδειγμένων δυνατοτήτων τους, αναγκάζονται να προσεγγίζουν τον αγώνα ως μια συμμετοχή που προέκυψε την ύστατη στιγμή. Αδιανόητο αθλητής που εκπροσωπεί τη χώρα σε τόσο υψηλό επίπεδο να εξαναγκάζεται -χωρίς δική του ευθύνη- να δηλώνει οτι θα αγωνιστεί...ως ¨πέρασμα¨ στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα!

Κάπως έτσι στερούνται τη δυνατότητα να παρουσιάσουν τον καλύτερο εαυτό τους ενώ και η Ελλάδα στερείται της ευκαιρίας να δει τους μαραθωνοδρόμους της να τιμούν το εθνόσημο υπό τις καλύτερες δυνατές προϋποθέσεις. Το πιο άδικο είναι πως αυτή η χαμένη ευκαιρία δεν βαραίνει τους αθλητές ούτε τους προπονητές τους. Βαρύνει αποκλειστικά τον τρόπο με τον οποίο διαχειριστήκαμε, για ακόμη μία φορά, τον Μαραθώνιο που απαιτεί προγραμματισμό μηνών και όχι αποφάσεις της τελευταίας στιγμής.

Σε κάθε περίπτωση είμαι βέβαιος οτι και οι δυο αθλητές θα δώσουν τον καλύτερο εαυτό τους,ακόμη και χωρίς την απαιτούμενη προετοιμασία.

Καλή επιτυχία Ματίνα- Γιώργο!